اخبار نساجی

نساجي كه مازندران را زنده كرد، در اغماست

در کنار فروشگاه هاي کفش ملي، فروشگاه هاي نساجي مازندران حتي در دورافتاده ترين شهرستان هاي کشور نمايندگي داشت. گرچه هنوز فروشگاه هاي کفش ملي و بلادر شهرستان ها زنده مانده اند، اما نمايندگي هاي فروش نساجي مازندران و حتي تابلوي سردر آن مغازه ها کاملااز بين رفته اند.

نساجي مازندران به غير از فروشگاهي زير صد متري در خيابان ساري (امير مازندراني) قائمشهر ديگر در کشور شعبه اي ندارد. اين کارخانه سال ۱۳۳۶ در زميني به مساحت تقريبي ۳۰ هکتار در شرق قائمشهر (شاهي سابق) ايجاد شد تا منسوجات پرده اي، ملحفه اي، پيراهني، فاستوني و… را به توليد برساند. هزينه اين واحد توليدي بزرگ صنعتي از محل اعتبارات دولتي تامين شد. نساجي مازندران از سه کارخانه شماره يک، دو و سه تشکيل شده بود. در شماره يک واحد چيت سازي بود. در شماره دو منسوجات پرده اي، ملحفه اي، پيراهني، فاستوني و… به توليد مي رسيد و کارخانه شماره سه که سال ۱۳۵۶ از محل سرمايه شرکت و با مشارکت بانک صنعت و معدن به بهره برداري رسيد، براي توليد نخ و منسوجات نخي و مصنوعي به کار گرفته شد.

نساجي مازندران که روزگاري شمال کشور را به قطب نساجي کشور تبديل کرده بود، اکنون به خاطره تبديل شده است؛ خاطره اي که انگار نمي خواهد دوباره به دنياي حقيقي بيايد. نساجي مازندران، قائمشهر را تبديل به شهري بزرگ کرد تا به غير از مازندراني ها کارگراني از سراسر کشور به اين شهرستان هجوم آورده و در آنجا سکني گزينند تا به برکت وجود اين کارخانه روزي خود و خانواده شان را دشت کنند.

سير حرکت در نساجي مازندران به گونه اي بوده که با فرسودگي ماشين آلات، بخش هاي مختلف اين سه کارخانه تعطيل شده و همواره قائمشهر را به محل اعتراض کارگران کارخانه نساجي تبديل کرده است. شايد کمتر خانواده اي را در اين شهرستان بتوان پيدا کرد که عضوي از آن در کارخانه نساجي فعاليت نداشته است، اما اين کارخانه اکنون تنها گوني و کنف توليد مي کند تا عملابرند نساجي مازندران همچون ديگر برندهاي به جامانده از گذشته به چشم خويشتن ببيند که جانش مي رود.

کانال تلگرام مجله نساجی کهن

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن