اخبار فرش ماشینی

تامين سليقه جوانان، نياز صنعت نساجي ايران

صنعت نساجي ايران با وجود دارا بودن ارزش افزوده ۳۵۰ تا ۵۰۰ برابري، ظرفيت تامين نيازهاي داخلي، دستيابي به بازارهاي صادراتي و ارزآوري مناسب و … هنوز نتوانسته است جايگاه خود در كشور را به دست آورد.
لباس ايراني توانايي جذب خريداران به خصوص جوانان را كه دو سوم جمعيت كشور را تشكيل مي دهد، ندارد. طراحي، دوخت و نيز رنگ بيشتر البسه توليد داخلي مطابق روز نيست و همين امر موجب شده است جوانان به پوشاك وارداتي از كشورهاي مختلف مانند تركيه روي آورند.

بنابراين گزارش، صنعت نساجي ايران از قدمت بسيار بالاتري نسبت به كشور تركيه برخوردار بوده و از ديرباز به عنوان دومين صنعت عمده كشور پس از صنعت نفت محسوب مي شده است.
صنعت نساجي و توليد پوشاك در كشور تركيه امروزه حدود ۱۶ درصد كل صنايع اين كشور و ۱۹ درصد نيروي كار در كارخانجات را تشكيل مي دهد. اين صنعت نقش مهمي در اقتصاد، سرمايه گذاري و فرصت هاي صادراتي اين كشور برعهده دارد و داراي پتانسيل رشد بالايي مي باشد.
در كشور تركيه فعاليت هاي مربوط به اين صنعت از ابتداي دهه ۱۹۳۰ آغاز شد و هم اكنون پس از گذشت حدود ۸۰ سال توانسته است جايگاه خود را در بازارهاي جهاني پيدا كند، به طوري كه با دارا بودن بيش از ۲۰ هزار كارخانه و شركت توليدي و بازرگاني، دو درصد سهم صادرات منسوجات در جهان را به خود اختصاص داده است.
علت اين امر، استفاده از ماشين آلان مدرن و داراي تكنولوژي بالا مي باشد. در سال ۲۰۰۵، اين كشور رتبه سوم جهان را در زمينه ماشين هاي بافندگي حلقوي تمام اتوماتيك كه توليدات آنها داراي بيشترين تقاضا در كشورهاي اروپايي مي باشد، دارا بوده است.

امروزه صنعت نساجي در اين كشور، صنعتي مدرن و پيشرفته به حساب مي آيد چراكه بيش از ۷۵ درصد ماشين آلات در حال در تركيه كمتر از ۱۰ سال عمر دارند و بخش تكميل، چاپ و دوخت نيز بسيار قوي و در حد استاندارهاي اروپايي است. علاوه بر اين، طراحي و خلاقيت بالا در توليد نيز از جمله علل محبوب بودن اين محصولات به شمار مي رود.

جستجوي تقاضا و سليقه بازار، توجه به عوامل رواني تاثيرگذاري همچون رنگ سال و خلاقيت و نوآوري به جاي مدل برداري از برندهاي معتبر، از راهكارهاي توليدكنندگان اين كشور در زمينه طراحي و توليد پوشاك است.
در مقابل، در ايران بر اساس پروانه هاي صادره تا پايان سال ۸۶، تنها هشت درصد اشتغال در كشور به صنعت نساجي اختصاص داده شده است و سرمايه گذاري در اين بخش نيز تنها شش درصد كل صنايع مي باشد.
علي اكبر محرابيان وزير صنايع و معادن كشورمان در ابتداي تصدي اين سمت، ورشكستگي صنعت نساجي و پوشاك را ناشي از سياست هاي غلط گذشته دانست و نگاه صنفي به اين صنعت را آفتي جدي قلمداد كرد. در سال هاي اخير نيز اگرچه اقدامات مختلفي براي بهبود وضع اين صنعت صورت گرفته است اما عدم اطلاع از تكنولوژي كار با ماشين آلات، مديريت سنتي و غيرعلمي كارخانجات، استفاده از نيروي انساني ناكارآمد، بالا بودن ضايعات و … موجب شده است تا توليدات كارخانجات علاوه بر دارا بودن قيمت تمام شده بالا، از كيفيت مناسب در مقابل نمونه هاي خارجي نيز برخوردار نباشند.
طراحي، چاپ، دوخت و رنگ توليدات كه از پارامترهاي مهم به شمار مي رود نيز در ايران به شيوه اي قديمي و ناكارآمد صورت مي گيرد؛ به گونه اي كه پوشاك و البسه توليدي قادر به تامين سليقه خريداران و رقابت با كالاهاي رنگارنگ وارداتي نيست.

البته در سال هاي اخير، رشد تكنيك هاي طراحي پارچه و لباس در كشور و نيز تمايل بيشتر خريداران به طرح ها و نقوش اصيل ايراني، سبب شده تا اين گونه توليدات به طور پراكنده، با طرح و دوخت مناسب و مطابق با سليقه بازار توليد شود، اما قيمت بالاي اين محصولات باز هم مشكل آفرين بوده است.
به نظر مي رسد علاوه بر نياز صنعت نساجي ايران به حمايت هاي دولت از قبيل اعطاي تسهيلات بانكي به واحدهاي توليدي، تعيين تعرفه ها و بالا بردن عوارض واردات منسوجات، كنترل قاچاق بي رويه به كشور، اصلاح قوانين توليدي و حمايت از سرمايه گذاران و توليدكنندگان، همكاري تك تك واحدهاي توليدي و كارخانجات نيز لازم و ضروري است.
اين واحدها مي بايست در كنار فعاليت هايي كه براي بالا بردن كيفيت، آموزش نيروي انساني و پايين آوردن قيمت تمام شده توليدات خود انجام مي دهند، به برندسازي، ايجاد تنوع در طراحي و دوخت، تبليغات گستره و معرفي محصولات خود روي آورند.
اطلاع رساني به مصرف كنندگان و فرهنگ سازي استفاده از كالاهاي توليد داخل نيز مي تواند در دستيابي صنعت نساجي ايران به جايگاه شايسته خود در بازارهاي داخلي و خارجي كمك شاياني کند.

کانال تلگرام مجله نساجی کهن

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن